Real Time Web Analytics

Ochotnicza Straż Pożarna w Nurzynie – Historia

Nurzyna to prastara wieś nad rzeką Krzną PółnocnąOchotnicza Straż Pożarna w Nurzynie, Nurzyna, OSP, która po raz pierwszy została wymieniona w dokumentach w 1418 roku. Później różne były jej koleje losu, zapomniane w mrokach historii. W 1866 roku znajdowało się tutaj 38 domostw, a w nich zamieszkiwało 226 mieszkańców. Obok wsi istniał folwark z 167 morgami, w tym 96 mórg roli uprawnej, 47 łąk, 17 lasu, 12 nieużytków.

Nieszczęścia powodowane pożarami i groza im towarzysząca, zmobilizowała ludzi do podjęcia zorganizowanej walki z nimi. Jednoczesną intencją twórców – założycieli była chęć wspólnego działania i walki z ogniem, który jest przerażającym żywiołem.

Twórcy OSP w Nurzynie zdawali sobie sprawę z tych wartości i z wielkim zapałem przystąpili do działań zmierzających do stworzenia w Nurzynie Ochotniczej Straży Pożarnej.

W okresie międzywojennym, kiedy sytuacja polityczna kraju nie była dość stabilna, pomimo to na jednym z wiejskich zebrań, pracownik gminy w Nurzynie powołał do życia Ochotniczą Straż Pożarną. Pierwsze spotkanie założycielskie odbyło się 3 grudnia 1927 roku, a zarejestrowane zostało w Lublinie 15 marca 1928 roku. Członkami założycielami byli:

  • Władysław Czupryna – Sekretarz Gminy,
  • Edward Mościcki,
  • Franciszek Celiński,
  • Władysław Bielski,
  • Jan Targoński.

Do prac w pierwszym zarządzie powołano:

  • Prezes            – Stanisław Celiński
  • Skarbnik          – Leopold Nurzyński
  • Sekretarz         – Władysław Czupryna
  • Naczelnik         – Władysław Bielski
  • z-ca Naczelnika – Stanisław Zarzycki

Wyżej wymienione osoby byłe pełne zapału i w roku 1928 wzięły na siebie ciężar budowy remizy strażackiej, która dzięki hojności i pracy mieszkańców była gotowa w 1929 r.

Kolejnym celem, jakim przed sobą postawił Zarząd było wyszkolenie jednostki, aby ją przygotować na wypadek pożaru, dlatego ćwiczenia odbywały się w każdą wolną chwilę, szczególnie w niedzielę. Jednostke strażacką podzielono na dwie grupy sześcioosobowe:

  • przy bosakach,
  • przy wiadrach.

W tym okresie z funduszy własnych jednostki zakupiono pełne umundurowanie dla strażaków ochotników oraz sprzęt pożarniczy. Niestety, nie zachowały się żadne informacje jakiego typu był to sprzęt. Aby zwiększyć mobilność OSP powołano do życia straż konną, która była jedyną takiego typu jednostką w okolicy.

Niestety nadeszła II wojna światowa, zapoczątkowując okres bardzo trudny nie tylko dla OSP Nurzyna. W latach 1939-1945 straż nie mogła działać legalnie, ponieważ wszelkie zgrupowania były zakazane przez okupanta, a jednostka nie mogła występować nawet na zbiórkach i ćwiczeniach w sposób zorganizowany i w umundurowaniu. Budynek remizy został przejęty przez Niemców na magazyn wojskowy. Sprzętem zajęli się strażacy zabezpieczając go w swoich posesjach od grabieży i zniszczenia. Po zakończeniu działań wojennych Ochotnicza Straż Pożarna w Nurzynie została reaktywowana.

Powołano ówczas nowe władze:

  • Druh Andrzej Nurzyński – Prezes
  • Czesław Mościcki – Naczelnik
  • Józef Krasuski – Skarbnik

Ponieważ podczas wojny pociski artyleryjskie podziurawiły ściany i połamały dach remiza strażacka uległa zniszczeniu, dlatego niemalże z dniem jej zakończenia rozpoczęto zbiórkę funduszy na budowę nowej. W tym celu organizowano zabawy taneczne, loterie fantowe, zbiórki od samych mieszkańców. Społeczeństwo tak jak poprzednim razem stanęło na wysokości zadania i było bardzo hojne, chętnie również do pracy. Budowę nowej, murowanej remizy ukończono w 1948 roku, która ostatecznie wykończono w 1952 roku. Od tego momentu budynek zaczął służyć strażakom – jako miejsce zbiórek, mieszkańcom Nurzyny – jako miejsce zebrań wiejskich, zabaw ludowych i wesel.

Rok 1952 przyniósł kolejne wybory nowego zarządu.

  • Funkcję nowego prezesa powierzono – Czesławowi Mościckiemu,
  • Naczelnika – Aleksandrowi Sulejowi,
  • Skarbnika – Mieczysławowi Krasuskiemu.

W 1956 roku jednostka OSP w Nurzynie nabyła motopompę typu M-800.

Lata sześćdziesiąte i początek siedemdziesiątych to okres, w którym Komendant Powiatowy OSP – kpt. poż. Czesław Kosiński, pracownik ds. Transportu w Komendzie Rejonowej SP st. ogn. poż. Marian Steć i miejscowi działacze: Stanisław Rola – prezes, Mieczysław Krasuski – naczelnik, Mieczysław Wysokiński – sekretarz, skarbnik – Grzegorz Celiński, Wacław Olszewski – gospodarz i inni druhowie podjęli starania o pozyskanie samochodu. Zostały one uwieńczone sukcesem 31.12.1970, wówczas jednostka otrzymała na wyposażenie samochód bojowy marki Żuk, dwie motopompy M-800 oraz 420 m. węży tłoczonych.

W latach 70-tych prężnie działał Zarząd OSP Nurzyna, który tworzyli:

  • Prezes – Czesław Korniak,
  • Skarbnik – Andrzej Nurzyński,
  • Sekretarz – Marian Rola,
  • Naczelnik – Mieczysław Krasuski,
  • Z-ca naczelnika – Janusz Zabłocki,
  • Gospodarz – Zdzisław Zabłocki.

Skład Komisji Rewizyjnej przedstawiał się następująco:

  • Przewodniczący – Wacław Celiński
  • Członkowie – Jan Nurzyński i Zygmunt Celiński.

Urzędujący wówczas zarząd podjął starania aby nadać jednostce OSP Nurzyna sztandar związkowy. Jego przekazanie odbyło się bardzo uroczyście 18 września 1977 roku na ręce ówczesnego komendanta Mieczysława Krasuskiego, a wręczył go naczelnik Gminy w Trzebieszowie Janusz Kościuk.

Lata 90-te przyniosły w naszym kraju wiele zmian, nie tylko ustrojowych. W Nurzynie z inicjatywy zarządu OSP powstaje propozycja budowy nowego obiektu dla potrzeb nie tylko straży, ale także społeczności lokalnej. Fundusze na ten cel zostały przekazane z dzierżawy gruntów i zbiórek pieniędzy a zgromadzoną sumę przeznaczono na inwestycję, czyli tzw. Fundusz wiejscy, który w całości przekazano na budowę nowej remizy i poszerzenie bazy sprzętowej. Obiekt w stanie surowym gotowy był już w 1992 roku. Niestety w trakcie transformacji zapał ludzki nieco osłabł, a do sprawy wykończenia remizy powrócono w 1999 roku.

Uroczyste otwarcie Domu Strażaka nastąpiło 21 maja 2000 roku, w obecności Wójta Gminy – Krzysztofa Wolińskiego i wielu zaproszonych gości. W obecnej chwili władze OSP tworzyły:

  • Prezes – Dariusz Krasuski,
  • Naczelnik – Stanisław Czerski,
  • Z-ca naczelnika – Zenon Celiński.

Aby w pełni wykonywać swe założenia statutowe OSP Nurzyna od tej pory wynajmuje Dom Strażaka na wesela i zabawy karnawałowe.


Historia OSP w Nurzynie – fragment pracy magisterskiej Pani Hanny Nurzyńskiej. Dziękujemy za pomoc
i udostępnienie materiałów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *